نمی خواهم خیلی جدی و به قول معروف تئوریک به بحث در این زمینه بپردازم تنها یک نمونه ی بسیار دم دست و روزمره و شاید به نظر خیلی از ما چیپ را می خواهم مثال بزنم که دارد این امر جداسازی را نفی می کند.
در روز های اخیر که خیابان های شهر شلوغ است و توالت های عمومی هم به تبع آن شلوغ است. چون توالت به واقع جز مهمی از شهر محسوب می شود ما در شهر مشغول مصرف هستیم یک جایی باید باشد که این مصرف را تخلیه کنیم دیگر!
در چند روز گذشته بار ها دیده ام که زنان به راحتی و بدون هیچ خجالت و شرم و حیایی که به واقع جای تحسین هم دارد وارد توالت مردانه می شوند. حتی در مکان های مقدسی مثل مساجد!
به واقع این امر نکته مثبتی است. چون نشان دهنده ی آن است که ارزش هایی هم چون جداسازی جنسیتی چقدر مهم هستند؟!؟!؟ که در زمانی که انسان دچار ضرورت می شود سریعا آن را زیر پا می گذارد.
پی نوشت ۱: البته جا دارد که در فردای روز شکست اصلاح طلبان عزیز در هشتمین نمایشگاه بزرگ اقتدار نظام بار دیگر یادی بکنیم "از سردسته ی جانیان( یا قربانیان؟؟!؟) / سعید حجاریان" که می گفت " فشار از پایین و چانه زنی از بالا" اما این مسئله توالت های عمومی نشان داده که زمانی که فشار از پایین بسیار جدی باشد دیگر لزومی به چانه زنی در بالا نیست و سریعا جامعه دچار تغییرات می شود. ای کاش ستاد های آقایان به اندازه این توالت عمومی ها نیز در سرنوشت مردم جامعه ی ما موثر بود.
پی نوشت۲: شاید این نوشته خیلی سخیف باشد اما گاهی برای بیان واقعیت های موجود تنها زبانی سخیف لازم است!
