حال این شرافت را لکه دار کرده اند. آنانی که برق و آب و.. بر انسان ها می بندند در کنار آنانی که انسانیت را از مردم نوار غزه دزدیده اند. مردم نوار غزه زیر چکمه ها دو توحش دارند جان می سپارند و ما داریم نگاه می کنیم؟
هنوز هر وقت یاد غزه می افتم تصویر راهپیمایی بزرگداشت "ابو علی مصطفا " که از رهبران چپ فلسطین بود برایم تداعی می شود. بزرگداشتی که لاقل صد ها هزار نفر در آن شرکت کردند. تصویر مروان برغوثی و جرج حبش ها!
نه نمی خواهم باور کنم که اکنون یک مشت متوحش بنیادگرا نماد مقاومت در غزه هستند. نه نمی خواهم باور کنم که حماس دولت مردمی شده است؟ این اوج بد بختی است. هنوز مصاحبه آن زن فلسطینی "با زیر نویس انگلیسی" در فرودگاه غزه در کانال بی بی سی در ذهنم هست که می گفت :" اسرائیلی ها ۵۰ سال نتوانستندما را از غزه بیرون کنند اما حماس توانست"
آیا شرافت مقاومت مردم فلسطین را اینان لکه دار کرده اند؟ آیا باید اجازه دهیم شرافت مقاومت دیگر مردم خاورمیانه را نیز لکه دار کنند؟
واقعا جهان وحشتناکی است. جهانی که برخی برای مقاومت جلوی امپریالیسم به مرتجع ترین گروه ها پناه می برند... یعنی ما این قدر بی پناه شده ایم.
تنها نکته ای که هنوز به آن امیدورم همین کودکانی هستند که شمع افروخته اند و کارگرانی که شاید روزی با اعتصاب خود ماشین جنگی اسرائیل و البته امپریالیسم جهانی را از کار بیاندازد... آیادر پناه این شمع های روشن امیدی هست؟
پ.ن: آخرین اخبار بچه های زندانی را در آوای دانشگاه بخوانید
