محمود صالحی از فعالان سرشناس کارگری همچنان دربند است و هر روز اخبار بدی از وضعیت نا مناسب جسمی وی به گوش می رسد.( وبلاگ کمیته دفاع از محمود صالحی)
منصور اسالو از فعالان کارگری و رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد همچنان در زندان به سر می برد و اخبار حاکی از ناراحتی شدید چشم ایشان است که بیم آن می رود نابینا شود.(سندیکاي کارگران شرکت واحد )
هر روز اخباری مبنی بر بازداشت و احکام اخراج و تعلیق دانشجویان در شهر های مختلف کشور به گوش می رسد. گویا یک "ضد انقلاب ضد فرهنگی" دیگر نیز در راه است.
هر روز اخباری مبنی بر سرکوب، اخراج و بی کار سازی کارگران و همچینن بازداشت فعالان کارگری به گوش می رسد. سرمایه داری لجام گسیخته به جان کارگران افتاده است.
فعالان زنان نیز هر روز مورد تعرض نظم "سرمایه دارانه مردسالار" قرار می گیرند.
دراین شرایط بازی های جناح های رنگارنگ حاکمیت جالب توجه است. روزی نمایندگان مجلس قول آزادی بی قید و شرط دانشجویان در بند را می دهند اما با گذشت چندین هفته هیچ خبری نمی شود. در هفته های اخیر معاونان رنگارنگ قوه قضاییه قول های مساعدی به خانواده ها می دهند اما ناگهان بدون هیچ توضیحی این قول ها همچون هزاران قول دیگر رنگ می بازند.( گزارشات آوای دانشگاه را بخوانید)
رسانه های رنگارنگ نزدک به اصلاح طلبان حکومتی با اخبار ضد و نقیض و مطالب رنگارنگ سعی در توجیه گری سرکوب فعالان اجتماعی خصوصا فعالان چپ گرا را دارند.
آری آنانی که از اسلحه نقد و یا نقد اسلحه نا توان و عاجزند! دست به نقد همراه با اسلحه زده اند. دیگر سرکوب عریان گشته است. این جاست که نقش نیرو های فعال اجتماعی بیش از گذشته پر رنگ می شود.
در این شرایط می بایست بدون توجه به بازی های رنگارنگ و نخ نما شده ی جناح های حاکمیت برای آزادی تک تک رفقای دربندمان برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی سعی کنیم مبارزه ای و اقدام متحدانه انجام دهیم.
دیگر برای تمامی جامعه به صورت عینی و ملموس ثابت گشته است که مجلس هیچ نقشی جز "نمایشگاهی مضحکی" شامل جناح ها مختلف حاکمیت نیست. هیچ وعده و وعیدی از آنان در آستانه انتخابات برای ما اهمیتی ندارد. بهتر است به فکر ثبت نام در انتخابات شان باشند!!!!!
دیگر برای تمام جامعه اثبات شده است که قوه قضائیه هیچ استقلالی از خود ندارد و حتی توانایی اجرای قول های معاونت های بالایی خود برای انجام یک کار کوچک همچون ملاقات را هم ندارد.(گزارش لحظه به لحظه از حضور خانواده ی دانشجویان بازداشتی در مقابل زندان اوین)
در این شرایط و با توجه به نزدیک شدن به مضحکه ی انتخابات که گویا قرار است "ویترین نمایشگاه" جناح های مختلف و مضحک تر از یکدیگر حاکمیت به همراه "چند فسیل" به اصطلاح اپوزیسیون باشد! باید محکم تر از گذشته برای خواست آزادی رفقای دربند مان بایتیم.
برای خواست آزادی دانشجویان "چپ و آزادی خواه" و دیگر فعالان دانشجویی!
برای خواست آزادی "محمود صالحی" و "منصور اسالو" و هر فعلا کارگری دیگری که بازداشت و زندانی می شود!
برای خواست آزادی تمامی" فعالان زن" در سرتاسر کشور!
برای خواست آزادی تمام زندانیان فعال جنبش اجتماعی!
خلاصه خواست آزادی تمام زندانیان سیاسی!
باید به آقایان ثابت کنیم که ما بازی آنان را در آستانه خیمه شب بازی انتخاباتی شان باور نداریم. ما زندان را جزئی از جامعه می دانیم و برای نابودی زندان همچون دیگر امور زشت و کثیف جامعه مان دست به مبارزه اجتماعی ـ طبقاتی می زنیم. باید به آقایان ثابت کنیم که ما دیگر وارد بازی های مسخره شان نخواهم شد.
در آخر جا دارد با صدای بلند بگویم تا شاید به گوش آقایان بالا نشین و صاحبان اصلی این "ویترین نمایشگاه" در آستانه انتخابات برسد:
آقا؟!؟!یان! لطفا خودتان را بازی دهید
