زیستن برای بازگفتن

برای این خوش بینی و امیدم دلیل هم دارم.  در هر کجای دنیا برای تثبیت یک حاکمیت تنها یک شبانه روز وقت دارند که تمام مقاومت ها را نابود کنند. اما در ایران هنوز بعداز ۲ شبانه روز کلی  مقاومت باقی مانده است.

از طرف دیگر من امیدوارم به آینده های دور امیدوارم و  البته در کنار این امید به روال عادی زندگی ام ادامه می دهم. مبارزه برای من در یک نظام نا عادلانه یعنی این که بی تفاوت به حاکمیت ناعادلانه هر آن گونه که دل ام می خواهد زندگی کنم و به "افسون شب" این آقایان پوزخند بزنم.

در نتیجه  در آینده هم چون گذته ام زندگی می کنم بدون هیچ ترسی و سعی می کنم  موجی بر موج دیگری ببندم و بر افسون شب این آقایان بخندم.