تبليغاتX
زیستن برای بازگفتن - سخن آخر با کسانی که رای نمی دهند.

زیستن برای بازگفتن

۱- این انتخابات  تنها یک انتخابات ساده نبود.  این انتخابات بهانه ای بود که برای اولین بار مردم ایران در دوران حکومت جمهوری اسلامی در خیابان ها ابراز وجود گسترده بکنند. این خودش بزرگترین دست آورد این انتخابات بود. در نتیجه به نظرم باید به رای دادن در این انخابات به شکل دیگری نگریسته شود.

۲-سخن این جا با دوستانی است که نمی خواهند رای بدهند. دوستان جمهوری اسلامی  دیگر مشروعیتی ندارد که نیاز به رای من تو داشته باشد. جمهوری اسلامی دو راه دارد یا باید خودش را با خواست مردم آرام آرام تطبیق دهد یا محکم جلوی خواست مردمی که در خیابان ها حضور دارد بایستد. دردو حالت رای دادن من و تو می تواند موثر باشد. در حالت اول با رای ما میر حسین موسوی بر سر کار می آید  و آرام ارام تغییرات حکومت را مبتنی بر خواست مردم و جامعه مدنی  ایجاد می کند. در حالت دوم هم  طرف مقابل مجبور می شود بیشترتقلب کند و مفتضح تر بشد.

۳- چرا بر خلاف برخی من شیخ را رادیکال تر نمی دانم و به وی رای نمی دهم.  تنها ۲ دلیل کلی را فعلا میگویم و بعد از انتخابات مفصل تر در این باره می نویسم. به نظر من اطرافیان شیخ افرادی هستند که وضع اقتصادی  جامعه که صورتبندی کننده کلیت مناسبات حاکم بر جامعه است را به سمتی می برند که طبقات فرودست جامعه و اکثریت مردم  نمی توانند در سرنوشت خود تاثیر گذار باشند.  از طرف دیگر به نظر من  تغییر را نه بزرگان و شیوخ که خود مردم باید به دست بیاورند یعنی این که حکومت نباید همچون یک پدر و  شیخ بزرگ لطف کند و در بیانیه های حقوق بشری به ما خواست را بدهد بلکه مسئله این جا این است که یک فردی باید که نماینده نه به وضع موجود باشد و  بستری را فراهم آورد که جامعه مدنی خودش بتواند  خواست های خود را در یک پروسه ی بلند مدتو عمیق  ریشه ای  بر آورده کند. پرداختن بیش از حد شیخ و دارو دسته اش به جزئیات  خطر مهندسی کردن خواست های مردم را دارد و کلیت را قربانی می کند.

من فکرمی کنم راه رسیدن به تغییر آنی نیست که بزرگان و شیوخ به ما لطف کنند و حقوق شهروندی بدهند بلکه آنیاست که جامعه مدنی تقویت شود و خود مردم جزئیات حقوق شهروندی شان را آرام آرام در پروسه ی اجتماعی آن هم درخیابان ها و محل کار و زندگی شان ثبت کنند نه آن که کرباسچی و قوچانی و مهاجرانی بنشینند در خانه شان برای ما حقوق بنویسند

۴- در انتها باز هم به دوستانی که رای نمی دهند می گویم که رای شما رای به ادامه خواست تغییر خواهانه مردم ایران است. ما در خیابان ها رای خود را می دهیم و صندوق های رای تنها در امتداد خیابان  آمدن ما معنا دارد. برای همین می گویم من به میر حسین موسوی رای می دهم با  در نظرگرفتن این نکته که صرفا فضایی ایجاد شود که ما باز هم بتوانیم در جامعه مدنی وخیابان های شهر خواست های خود را مطرح کنیم وگرنه  هیچ توهمی به میرحسین ندارم و  فردای رای آوردنش جز اولین منتقدان اش خواهم بود. اما باز هم به رای ندادن تمام شما احترام می گذارم اما یک درخواست از شما دارم  حتی اگر پای صندوق ها رای نمی روید لااقل در خیابان کنار ما باشید و در آن جا رای خود را برای تغییر شرایط موجود بدهید.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم خرداد 1388ساعت 11:40  توسط فواد شمس  |